یکی از سوالات مهم سیاست‌گذاران در کشور این است که برای کاهش آلودگی و مشکلات استفاده بیش از حد خودروهای شخصی در شهرها آیا بهتر است نخست به فرهنگ‌سازی پرداخت یا زیرساخت‌های حمل و نقلی پایدار را توسعه داد؟

مسئلۀ تعیین اندازه ناوگان از مسائل مهم صنعت حمل و نقل و بسیار سخت و پیچیده می‏باشد.در این پژوهش، یک مدل ریاضی برای مسئله پویای تعیین تعداد واگن ‏های باری ریلی ارائه می‏شود که تا حد امکان شرایط و محدودیت‏های دنیای واقعی را در بر دارد. در مدل ارائه شده تقاضای واگن و زمان سیر به صورت قطعی در نظر گرفته شده‏اند.

ارتقاء ایمنی حمل‌ونقل ریلی، نیازمند جمع آوری، طبقه بندی و تجزیه و تحلیل آمار سوانح به‌منظور ارزیابی و تعیین عوامل مؤثر در تصادفات ریلی است. گذرگاه‌های ریلی، نقاط پرخطری برای تمام خطوط راه‌آهن در دنیا به‌شمار می‌آیند. لذا بررسی عوامل مؤثر بر ایجاد و شدت سوانح گذرگاهی راه‌آهن، بسیار ضروری به نظر می‌رسد.

امروزه توسعه کمی و کیفی شبکه مترو در کلانشهرها به عنوان یکی از راهبردهای اصلی در مدیریت شهری تلقی می‌شود. لیکن در کنار توسعه شبکه مترو باید به نیازمندی‌ها و توقعات مردم نیز توجه داشت تا از طریق افزایش رضایتمندی مردم، سهم استفاده از شبکه مترو نسبت به خودروهای شخصی افزایش یابد.

امروزه زیرساخت‌های توسعه‌ پایدار در همه ابعاد مدیریت شهری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار شده است. حمل ‌و نقل کالا به‌صورت مستقیم با زندگی شهروندان در ارتباط است، بنابراین سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی در این حوزه به‌ عنوان یکی از جریان‌های اصلی جابجایی در سطح یک شهر، می‌بایست بر پایه توسعه پایدار صورت گیرد.