کشورهای دارای بزرگ ترین شبکه های راه آهن پرسرعت جهان کدام اند؟

کشورهای دارای بزرگ ترین شبکه های راه آهن پرسرعت جهان کدام اند؟

شرکت‌های ریلی و دولت‌ها طی دو دهه گذشته سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در توسعه خطوط پرسرعت انجام داده‌اند.

تازه ترین آمار اتحادیه بین المللی راه آهن (UIC) نشان می‌دهد چین با اختلافی چشمگیر در صدر کشورهای دارای بیشترین طول خطوط ریلی پرسرعت قرار دارد و حتی شبکه این کشور از مجموع خطوط پرسرعت بسیاری از کشورهای جهان بزرگ‌تر است.

چین با بیش از ۴۰ هزار کیلومتر خط ریلی پرسرعت، بزرگ‌ترین شبکه قطارهای سریع السیر جهان را در اختیار دارد. اسپانیا، ژاپن، فرانسه و آلمان نیز در میان کشورهای پیشرو این حوزه قرار دارند.

در طول دو دهه گذشته، راه آهن پرسرعت از یک فناوری حمل و نقل ویژه، به هسته مرکزی استراتژی زیرساخت ملی تبدیل شده است. کشورها به دلایل گوناگون، از کاهش تقاضای پروازهای داخلی گرفته تا بهبود ارتباطات بین قطب های اقتصادی اصلی، ایجاد این شبکه‌ها را دنبال کرده‌اند. نتیجه، شکاف جهانی قابل توجهی بین کشورهایی است که سرمایه گذاری زیادی در راه آهن پرسرعت کرده اند و کشورهایی که تا حد زیادی در حاشیه مانده اند.

چین؛ پادشاه راه آهن پرسرعت

بر اساس داده‌های ۲۰۲۴ اتحادیه بین المللی راه آهن (UIC) در مورد طول راه آهن پرسرعت نصب‌ شده، چین ۴۰ هزار و ۴۹۳ کیلومتر راه آهن پرسرعت ساخته است که به آن شبکه‌ای بزرگتر از مجموع تمام کشورهای دیگر می‌دهد.

البته طبق خبری که ۱۱ بهمن ۱۴۰۴ در پورتال حمل و نقل منتشر شده است؛ طول خطوط راه آهن پرسرعت در چین از ۵۰ هزار کیلومتر فراتر رفته است.

بخوانید: طول خطوط راه آهن پرسرعت در چین از ۵۰ هزار کیلومتر فراتر رفت

کشورهای دیگر با فاصله قابل توجهی نسبت به چین قرار گرفته اند، به طوری که اسپانیا در رتبه‌ دوم کشورهایی با بیشترین طول راه آهن پرسرعت، ۳۹۹۳ کیلومتر راه آهن پرسرعت ساخته است.

راه آهن پرسرعت عموما به خطوط مسافربری مانند قطارهای گلوله ای معروف شینکانسن ژاپن اشاره دارد که قادر به حرکت با سرعت حداقل ۲۰۰ کیلومتر در ساعت (۱۲۴ مایل در ساعت) هستند.

گسترش راه آهن چین یکی از بزرگترین پروژه های زیرساختی در تاریخ مدرن بوده است. از اواخر دهه ۲۰۰۰، این کشور به سرعت شهرهای بزرگ را از طریق یک شبکه ملی که برای کاهش زمان سفر و حمایت از رشد اقتصادی طراحی شده، به هم متصل کرده است. این شبکه، مناطق شهری اصلی از جمله گوانگژو، شانگهای و ووهان را به هم متصل می‌کند.

داده‌های این جدول از اطلس راه آهن پرسرعت UIC 2025 استخراج شده است. این اطلس مرجع جهانی اتحادیه بین المللی راه آهن (UIC) در حوزه زیرساخت، ناوگان و ترافیک راه آهن پرسرعت محسوب می‌شود و وضعیت شبکه‌های ریلی پرسرعت جهان را تا پایان سال ۲۰۲۴ میلادی نشان می‌دهد.

راه آهن پرسرعت در اروپا

در اروپا، کشور اسپانیا تا سال ۲۰۲۴، راه آهن پرسرعت به طول ۳۹۹۳ کیلومتر ساخته و راه اندازی کرده است که گسترده ترین شبکه راه آهن سریع السیر اروپا شناخته می شود.

خطوط پرسرعت بارسلونا-مادرید که در سال ۲۰۰۸ معرفی شد، به کاهش انتشار کربن کمک کرده است، زیرا مسافران به جای پروازهای کوتاه بین دو شهر بزرگ کشور، راه آهن را انتخاب کرده اند.

برخلاف سیستم ساحلی محور چین، شبکه ریلی پرسرعت اسپانیا در اطراف مادرید که در مرکز کشور واقع شده، متمرکز شده است. این امر برای مسافرانی که امیدوارند پایتخت را دور بزنند، مانند مسافرانی که بین بارسلونا و والنسیا یا آلیکانته و مالاگا سفر می‌کنند، یک مانع ایجاد می‌کند.

کمبود راه آهن پرسرعت در قاره آمریکا

راه آهن پرسرعت در خارج از منطقه اوراسیا نادر است. از ۱۰ شبکه ریلی پرسرعت بزرگ جهان، هشت مورد در اروپا یا آسیا واقع شده اند که نشان می دهد این زیرساخت ها با وجود دهه ها بحث در مناطق دیگر، چقدر متمرکز باقی مانده اند.

در آفریقا، چالش تا حد زیادی مربوط به منابع بوده است. مراکش (با ۱۸۶ کیلومتر راه آهن پرسرعت) تنها کشوری است که تا سال ۲۰۲۴، راه آهن پرسرعت در حال فعالیت دارد، در حالی که سایر کشورها پروژه های زیرساختی ضروری تری را در اولویت قرار داده اند.

در همین حال، در قاره آمریکا، راه آهن پرسرعت به دلیل سیستم های حمل و نقلی که بزرگراه ها و سفرهای خودرویی را بر راه آهن بین شهری اولویت می دهند، عقب مانده است. آمریکا تنها ۷۳۵ کیلومتر راه آهن پرسرعت در حال بهره برداری دارد، زیرا پروژه هایی که مدت ها قبل در کالیفرنیا برنامه ریزی شده بودند، هنوز به ثمر نرسیده اند.